DE AIR-TO-AIR MISSILE
De AH-64D Apache heeft de mogenlijkheid omAir-To-Air Missiles (AAM)mee te nemen. Ondanks dat de US Army diverse AAM installaties heeft uitgeprobeerd op haar vloot, moet er nog steeds een specifiek systeem worden gekozen. Geen enkel land dat de Apache in dienst heeft gebruikt dit momenteel.(De Koninklijke Luchtmacht zal zeker geen AAM missiles gaan gebruiken op haar Apache's, daarvoor hebben we Jets zoals de F-16). Het Apache airframe is flexibel genoeg om een diversiteit van systemen te kunnen installeren varieerend van de Lichtgewicht types (Zoals de Stinger of de Mistral) Tot en met de zware missiles. (Zoals de bekende AIM-9 Sidewinder of de ASRAAM). Deze raketten zouden dan primair worden gebruikt voor zelfverdediging tegen zowel fixed (Jets) als rotary wing (Heli's) bedreigingen, maar het zou de AH-64D beperken in zijn operationele bereik door het extra gewicht.. De voorkeurs lokatie zou op de beide wingtips zijn (Daar waar nu bij de Nederlandse Apache's het AMASE systeem zit). Dit om niet de ruimte in te nemen van de vleugel ophangpunten wat zou resulteren in het verlies van het aantal Lucht-Grond wapens dat dan meegenomen zou kunnen worden.
Van Links naar Rechts: ASRAAM, Stinger, Mistral en de starstreak.
Onderzoeken hebben plaats gevonden om te kijken welk AAM systeem het meest geschikt is voor de AH-64D Apache. Belangrijk waren zaken als het optimale geleidings type (Bijvoorbeeld passieve IR (Infra Rood) zoeker, Laser gestuurde of radar gestuurd), Oorlogskop/ontstekings combinatie (Impact of omgevings ontsteking) en reactie tijd en lanceer patroon, maar geen van deze opties waren effectief genoeg om daadwerkelijk een systeem te kiezen en daarmee het gewicht van de Apache te vergroten en dus zijn operationele vliegbereik te verkleinen.
Een AH-64A Apache lanceert een AIM-9 Sidewinder